Privéchauffeur naar El Cremat

Ik moest dus nog de route van El Cremat naar Alpens lopen. De behulpzame verhuurder van het appartement heeft mij naar het beginpunt gereden. Dat moest wel vroeg, omdat hij moest werken. Dus gingen we om 7.45 uur weg en stond ik al voor half negen op de route. 

Vandaag kwam ik voor het eerst wat hoger, op de Coll Tallat, voorbij het kerkje van Santa Margarida de Vinyoles, op circa 1200 meter.

Het bleef bewolkt, maar toen de zon het een kwartiertje van de wolken won, kon ik precies lekker pauzeren op een paar mooie rotsen met uitzicht. Daarna was het steil afdalen door het natte bos met soms glibberige stenen, en kleine riviertjes van regenwater over het pad.

Ik was om 12.00 uur alweer uitgewandeld en kon in Bar Casino aan de koffie met warme chocomel.

Alpens

Ik zit via wat bussen nu in Alpens, een heerlijk rustig dorp in comarca Lluçanès.

Ik heb daar voor twee nachten een mooi appartement geregeld, Ca La Palmira. De verhuurders hadden voor mij lekker eten in de koelkast gezet en brood voor me gekocht. Morgen weer lekker op pad vanaf waar ik eergisteren gestopt ben.

Alpens is een soort  centrum van de ijzersmederij. Ze hebben een tweejaarlijks internationaal festival waar smeden hun kunsten laten zien. Het dorp staat dan ook vol van bijzondere objecten.

Rustdag in Camprodon

Lekker druk is het hier, want zondag. Sommigen lopen met handschoenen en muts, want het is tenslotte winter. Maar door de temperatuur is het in de zon echt lente.

Ik heb de vrije dag besteed aan koffie drinken en de tentoonstelling over La Retirada vanuit Camprodon: een half miljoen Catalanen zijn in februari 1939 in barre winterse omstandigheden over de Pyreneeën heen getrokken naar o.a. Prats de Molló in Frankrijk, op de vlucht voor Franco in de Spaanse Burgeroorlog. Drie jaar geleden heb ik de vluchtroute gelopen vanuit Molló.

Daarna ben ik even goed gaan eten, in El Pont 9 (zonder amantes 😉). 

Creatief met transport

Volgens plan heb ik de etappe van Ripoll naar Alpens gehalveerd en heb ik gelopen tot aan de weg C-26. Mooi tripje weer met lieflijke bossen, vergezichten met weiland, pista en drassige bospaden. Bij de start vanuit Ripoll na het ochtendbuitje, was het nog fris, maar verder was het wisselend bewolkt met een prima temperatuur. 

De taxi die ik had willen hebben om weer naar het busstation van Ripoll te gaan, had er geen zin in, maar ik had vrij snel een lift naar Ripoll.

Morgen heb ik een rustdag. Weer gekozen voor Camprodon vanwege de ambiance en het royale aanbod aan horeca. Dat wordt hopelijk weer eens echt lekker eten!

Ondertussen moet ik het vervolg regelen. Aangezien de taxi in Ripoll een monopolie heeft, weinig klantvriendelijk is en erg slechte recensies krijgt, is die man dus niet te vertrouwen. Dus gooi ik het over een andere boeg, al is het een logistieke puzzel. Maandag via een omweg met bus-trein-bus naar de beoogde etappefinish in Alpens en dinsdag met de eigenaresse naar de etappestart. Wel akelig vroeg, maar een betrouwbare oplossing. Goed geregeld!

Het modderworstelen niet verleerd

Ik liep vandaag van Sant Joan de Abadesses naar Ripoll.

Ik vertrok uit Sant Joan in de mist, maar gelukkig kwam de voorspelling uit en had ik een fantastisch mooie dag met een paar uur zon. Het was ook niet zo akelig koud als gisteren en ik hoefde niet alle lagen aan.

Zo nu en dan moest ik wel weer modderworstelen. Maar ja, daar was ik na vorig jaar in geoefend. Daarbuiten was het vooral een erg mooie wandeling (het laatste dikke uur vlak langs de weg naar Ripoll tel ik niet mee). Mooie bossen afgewisseld met een enkel weiland. Een paar stroompjes om te crossen. En behalve de modderpistes ook veel lekkere paden! Ik had echt het gevoel aan de voet van de Pyreneeën te lopen.

Aangekomen in Ripoll zocht ik wat te eten, maar alles leek al dicht. Ik trof een bar die door een Chinees werd gerund en hij maakte voor mij een heerlijke vega 'Arroz con tres delicias'. 

Sant Joan de les Abadesses

Bar Canigó serveerde ook een heerlijk broodje kaas als ontbijt voordat ik de bus nam naar Sant Pau om verder te wandelen. Het was bewolkt en koud, net boven nul.

Het idee was voor de regen binnen te zijn in Sant Joan de les Abadesses, maar dat is niet gelukt: de voorspelde regen kwam wat vroeger. Voor de rest alleen maar leuke verrassingen. Opeens was daar na anderhalf uur onverwacht een lekker warme bar: koffie met Coca de Anis. Daarna in de regen verder, maar toen ik was uitgewandeld mocht ik gelukkig al om 12 uur in mijn kamer in Hotelet de Sant Joan.

Inmiddels is de regen weer weggetrokken en zie ik besneeuwde Pyreneeën vanuit mijn hotelkamer.

Sant Pau de Segúries werd Camprodon

 

Na een ochtendbuitje ben ik weer vertrokken van El Bagatell, met een muts op! De wandeling was mooi en lekker, met op het eind pittig stijgen en asfalt. Al met al ruim een uur of drie zonder pauze, want te koud.

Aangekomen in het dal van Sant Pau de Segúries (eindpunt) stond er een ijzige wind vanaf de besneeuwde Pyreneeën. Helaas was er geen warme bar open en bleek het Hostal La Vall (van de geboekte kamer) onvindbaar, d.w.z. in ieder geval niet te liggen op de locatie in het dorp die Booking en hun eigen website aangaf. Niemand van de aangesproken bewoners kon me helpen. Na wat rondlopen en uiteindelijk moeizaam contact met de uitbater bleek het etablissement ver buiten het dorp te liggen. Daar had ik echt geen zin in, want ik had al genoeg gelopen. Ik mocht gelukkig annuleren. Dus nam ik na anderhalf uur rondzwerven de bus naar het nabije Camprodon, waar ik ander logies had geboekt.

Om de verkeerde redenen werd het bijna alsnog een vermoeiende dag. Maar niets te klagen. In Camprodon had Bar Canigó wél een lekker dagmenu en prima koffie. Morgen gewoon weer terug met de bus naar Sant Pau de Seguries.