Ik ben dit blog ooit begonnen bij mijn eerste sabbatical in 2008 (Bolivia, Peru en GR11) en heb hier ook verslag gedaan van de 2000 km GR7 (2016). Voor de talloze kleinere tochten van 1-4 weken die ik jaarlijks doe, heb ik niets vastgelegd, en helaas ook niet van de bijzondere als de JMT en een stukje PCT. Ik gebruik dit weblog nu als ik de tocht de moeite vind. Recent was dat voor de Camí de Cavalls op Menorca (2024) en de laatste 650 km van de GR10, die van Valencia naar Lissabon (2025). Vanaf januari 2026 staat de GR1 op het programma: van Sant Martí de Empúries aan de Middellandse Zee naar Puerto de Tarna in de Picos de Europa.

zondag 30 augustus 2026

Zondag rustdag ...

... en dag van bezinning. 

Dus ik heb na een tijdje studeren op alle opties bij de huidige weersvoorspelling de knoop doorgehakt. Ik maak een sprong westwaarts en ga verder vanaf Reinosa. Ook daar wordt het dagen achter elkaar 30+ graden, maar vanaf daar loop ik gemiddeld 300-400 meter hoger en dat scheelt in temperatuur. En hoe noordwestelijker in Spanje, hoe frisser, geldt hier statistisch. 

Het was door de verwachte temperaturen toch al niet meer mogelijk om het hele restant van de GR1 binnen de beschikbare tijd te lopen. En als ik dan toch moet kiezen, dan lijkt me het laatste stuk aantrekkelijker.

Ik zie later wel wat ik nog kan inhalen van het staartje Baskenland en de hele provincie Burgos.






zaterdag 29 augustus 2026

Gaubea (Valdegovía)

Vandaag wilde ik tot Villanueva de Valdegovía komen. Dat is gelukt. Vroeg op pad, om voor de middaghitte klaar te zijn. Ik was tegen 13 uur in Villanueva de Valdegovía. Daar heb ik in de schaduw onder een boom in de tuin van bar Gobea twee lekkere cortados op, in afwachting van de taxi terug naar Miranda.































Maar het was evengoed echt te warm toen ik de laatste helling zonder schaduw op moest lopen. Ik pieker me suf hoe ik de komende tijd ga invullen. En vooral wáár. Voor volgende week staat zelfs één keer 38 graden voorspeld in de regio waar ik loop en minstens vijf dagen met circa 30.



.

Ik zie de velden ... (deel 2)

In Navarra ging het prachtige lied van Abel steeds door mijn hoofd, terwijl ik door de groene glooiende velden liep. Het was voorjaar. Vier maanden later is alles goudgeel. Evengoed een prachtig beeld als je vroeg op pad gaat en de zon nog zacht over de heuvels strijkt.



vrijdag 28 augustus 2026

Naar de zoutpannen

Mooie wandeling die ook lekker fris begon en dat dankzij bewolking en wind ook min of meer bleef.  Weer veel landweg en bospad en gelukkig weinig overgroeiing. Eindpunt was Salinas de Añana met zijn vele zoutpannen, in het Baskisch Gesaltza Añana.






























woensdag 26 augustus 2026

Armiñon - Salcedo

Ik ben in het donker opgestaan en vertrokken. Dat was meteen de keiharde werkelijkheid. En de dag had nog wel meer hobbeltjes. Maar ik heb in ieder geval gewandeld! Dat was fijn. Voorzichtig aan, dat wel, na vier maanden stilstand. Lichte rugzak en een kleine 14 kilometer.































Landweggetjes en bospaadjes. Helaas op het eind op een paadje langs een akker weer ruzie gehad met talloze bramentakken waar ik in bleef haken. Dat was zo irritant dat ik niet eens toe kwam aan het plukken van de rijpe bramen. Toch jammer ...

Ondertussen zie ik met lede ogen de langetermijnweersvoorspelling aan. Geen hoopvolle perspectieven. Vooral veel te heet en bij frissere dagen nog wat regen. Vrijdag kan ik waarschijnlijk nog wel wandelen. Ik wacht het even af voordat ik voor het vervolg knopen doorhak. Misschien maak ik wel een hinkstap naar het westen, waar het net een paar graden frisser lijkt te zijn.

dinsdag 25 augustus 2026

Terug voor de rest (althans, poging tot...)

Ik ben weer terug in Miranda de Ebro. Met het plan om de route weer op te pakken vanuit Armiñon, waar ik eind april geëindigd ben.














Direct uit de trein ben ik aangeschoven in Bocca Miranda voor de heerlijke doperwtensalade. Daarna naar het hotel in het oude klooster Convento de Miranda, waar ik eind april ook was.


maandag 4 mei 2026

Punto Final (I'll be back)

Ik ben als feestelijke afsluiting van mijn wandeltocht tot nu, in Pamplona nog een keer naar Verduarte geweest voor een lekker menu degustación met hoofdzakelijk groenten. Het leuke was dat ik vooraf door kok Nacho in de keuken werd uitgenodigd, waar hij een glas witte wijn voor ons in schonk en een stukje kaas voor me afsneed, ondertussen vertellend waar die vandaan kwamen. En na afloop kwam hij met een fles zoete dessertwijn en twee glazen aan mijn tafel met de vraag of hij mij straks nog een en ander kon vragen. De fles wijn had de toepasselijke naam Punto Final. 












Dus toen hij uitgekookt en omgekleed was, vroeg hij mij naar mijn wandeltocht en praatte hij over zijn fietstochten. Daarna vroeg hij een aanwezige vriend om een foto van ons samen te maken en kreeg ik een knuffel. Heel bijzonder ...

Ik heb het plan om half augustus terug te gaan voor de rest van de GR1. I'll be back...