Els Casals revisited

Ik vertrok bij de kerk van Lluçà in een erg harde wind (zie de conifeer naast de kerk buigen), maar dat werd op mijn wandeling al gauw minder. Het was heerlijk en tamelijk gemakkelijk lopen over grotendeels weinig gebruikte (en zelfs voor 4x4 soms onbruikbare) pista. Pas in het laatste stuk, na de koffie bij Sant Cristofol, en voorbij de Riera de Merlès, kreeg ik er ook bospaden bij. 

Eindpunt was Masía Els Casals waar ik in november 2024 al eens was geweest en waar ik erg veel zin in had. Het is een landhuis met hotel en een restaurant met Michelinster. Als hotelgast kun je voor bijna niets een dagmenu krijgen. Het eten was echt erg goed! 

Aan alles kon je merken dat de koks in staat zijn tot exquise gerechten. Dus na aankomst en douchen heb ik zitten smikkelen. En geleerd dat Manto Negro een druivensoort is.

En waar kun je nou in een Michelinrestaurant met blote voeten in Crocs gaan zitten?!

Alpens - Lluçà

Een makkie vanuit Alpens over pistas. In de verte zag ik de besneeuwde Pedraforca. Toen ik dacht dat ik er bijna was, vanaf het laagste punt bij Moli de Puig-Oriol, ging het helaas minder soepel door verwarring vanwege de gewijzigde route. Dus moest ik over een steil overwoekerd pad waar ik steeds bleef haken aan struiken, ging ik op mijn knieën onder een ijzerdraadje door en liep ik zoekend heen en weer over het veld met twee paarden (gelukkig lieten ze me na de aanvankelijke nieuwsgierigheid met rust). En ook later liep de nieuwe route inmiddels anders. 

In Lluçà werd ik opgepikt door een taxi, zodat ik in Prats de Lluçanes kon overnachten. Het dorp noch het Hotelet waren vrolijkmakend. Nou ja, wel de eerste koffie van de dag dan...

Privéchauffeur naar El Cremat

Ik moest dus nog de route van El Cremat naar Alpens lopen. De behulpzame verhuurder van het appartement heeft mij naar het beginpunt gereden. Dat moest wel vroeg, omdat hij moest werken. Dus gingen we om 7.45 uur weg en stond ik al voor half negen op de route. 

Vandaag kwam ik voor het eerst wat hoger, op de Coll Tallat, voorbij het kerkje van Santa Margarida de Vinyoles, op circa 1200 meter.

Het bleef bewolkt, maar toen de zon het een kwartiertje van de wolken won, kon ik precies lekker pauzeren op een paar mooie rotsen met uitzicht. Daarna was het steil afdalen door het natte bos met soms glibberige stenen, en kleine riviertjes van regenwater over het pad.

Ik was om 12.00 uur alweer uitgewandeld en kon in Bar Casino aan de koffie met warme chocomel.

Alpens

Ik zit via wat bussen nu in Alpens, een heerlijk rustig dorp in comarca Lluçanès.

Ik heb daar voor twee nachten een mooi appartement geregeld, Ca La Palmira. De verhuurders hadden voor mij lekker eten in de koelkast gezet en brood voor me gekocht. Morgen weer lekker op pad vanaf waar ik eergisteren gestopt ben.

Alpens is een soort  centrum van de ijzersmederij. Ze hebben een tweejaarlijks internationaal festival waar smeden hun kunsten laten zien. Het dorp staat dan ook vol van bijzondere objecten.

Rustdag in Camprodon

Lekker druk is het hier, want zondag. Sommigen lopen met handschoenen en muts, want het is tenslotte winter. Maar door de temperatuur is het in de zon echt lente.

Ik heb de vrije dag besteed aan koffie drinken en de tentoonstelling over La Retirada vanuit Camprodon: een half miljoen Catalanen zijn in februari 1939 in barre winterse omstandigheden over de Pyreneeën heen getrokken naar o.a. Prats de Molló in Frankrijk, op de vlucht voor Franco in de Spaanse Burgeroorlog. Drie jaar geleden heb ik de vluchtroute gelopen vanuit Molló.

Daarna ben ik even goed gaan eten, in El Pont 9 (zonder amantes 😉). 

Creatief met transport

Volgens plan heb ik de etappe van Ripoll naar Alpens gehalveerd en heb ik gelopen tot aan de weg C-26. Mooi tripje weer met lieflijke bossen, vergezichten met weiland, pista en drassige bospaden. Bij de start vanuit Ripoll na het ochtendbuitje, was het nog fris, maar verder was het wisselend bewolkt met een prima temperatuur. 

De taxi die ik had willen hebben om weer naar het busstation van Ripoll te gaan, had er geen zin in, maar ik had vrij snel een lift naar Ripoll.

Morgen heb ik een rustdag. Weer gekozen voor Camprodon vanwege de ambiance en het royale aanbod aan horeca. Dat wordt hopelijk weer eens echt lekker eten!

Ondertussen moet ik het vervolg regelen. Aangezien de taxi in Ripoll een monopolie heeft, weinig klantvriendelijk is en erg slechte recensies krijgt, is die man dus niet te vertrouwen. Dus gooi ik het over een andere boeg, al is het een logistieke puzzel. Maandag via een omweg met bus-trein-bus naar de beoogde etappefinish in Alpens en dinsdag met de eigenaresse naar de etappestart. Wel akelig vroeg, maar een betrouwbare oplossing. Goed geregeld!

Het modderworstelen niet verleerd

Ik liep vandaag van Sant Joan de Abadesses naar Ripoll.

Ik vertrok uit Sant Joan in de mist, maar gelukkig kwam de voorspelling uit en had ik een fantastisch mooie dag met een paar uur zon. Het was ook niet zo akelig koud als gisteren en ik hoefde niet alle lagen aan.

Zo nu en dan moest ik wel weer modderworstelen. Maar ja, daar was ik na vorig jaar in geoefend. Daarbuiten was het vooral een erg mooie wandeling (het laatste dikke uur vlak langs de weg naar Ripoll tel ik niet mee). Mooie bossen afgewisseld met een enkel weiland. Een paar stroompjes om te crossen. En behalve de modderpistes ook veel lekkere paden! Ik had echt het gevoel aan de voet van de Pyreneeën te lopen.

Aangekomen in Ripoll zocht ik wat te eten, maar alles leek al dicht. Ik trof een bar die door een Chinees werd gerund en hij maakte voor mij een heerlijke vega 'Arroz con tres delicias'.