Ik heb heerlijk geslapen in het hutje. Zoals ik al hoopte werd ik 's nachts getrakteerd op de roep van bosuilen. Voor mij is dat hét cadeautje van in het bos slapen.
Het waaide al flink, maar na het ontbijt trokken de wolken helemaal dicht en dus liep ik heel lang in een beetje spooky bos. Bij Pipaon verliet ik de Sierra de Toloño en was het nog zo'n 10 kilometer geleidelijk afzakken naar Peñacerrada. De natte wolken maakten plaats voor lichte bewolking en later zon. De wind bleef.
Grotendeels ging het door beukenbos en langs het riviertje Inglares. De naaldbomen waren zo uitzonderlijk dat ze apart op de kaart staan als Pinos de Lozas.
Op het eind kon ik over de akkers heen terugkijken naar de bergen waar ik vandaan kwam.
Ik had nog wel een nachtje buiten willen slapen en bij mooi weer zou ik hebben willen doorlopen naar de Alto del Molino, voorbij Peñacerrada, waar ik uit voorstudie een prachtige kampeerplek in het bos wist. Maar helaas was de weersvoorspelling (onweer vannacht) niet gunstig. Dus hield ik het bij Peñacerrada met wederom een bus naar Vitoria.
