Ik stond al om 7.45 uur buiten in Los Arcos. Uit alle hoeken en gaten zag ik Camino-wandelaars verschijnen. Gelukkig kon ik al gauw een andere route het dorp uit nemen. Opgelucht als ik was dat ik het Caminogedoe weer achter me kon laten, werd ik op de zandweg door een chauffeur van een tegemoetkomende auto terecht gewezen dat dit niet de route voor de Camino de Santiago was. Goedbedoeld, maar pffff ...
Enfin, ik had het weer rijk alleen. Wat een genot!
De route was heel afwisselend, hoewel niet altijd makkelijk: van landweggetjes tot een smal pad tussen de bremstruiken over talloze heuveltjes op en neer naar Desojo, van een langdurige koeienroute met hard geworden modderhobbels tot een bospad naar de Santuario de Nuestra Señora de Codés.
De Santuario de Codés is een prachtig complex en de omgeving en de uitzichten zijn prachtig.
Ik geniet van de heerlijke rust die bij de omgeving van een klooster hoort (al zal het in het weekend wel anders zijn). Ik heb een mooie kamer in de Hospedería en er is een bar (koffie!).
