Ik wist dat het ging komen maar niet hoe het zou zijn: in Los Arcos zou ik te maken krijgen met veel pelgrimswandelaars van de overpopulaire Camino Francés, naar Santiago de Compostela. Hun etappe loopt van Estella (waar ik ook even was om te slapen) naar Los Arcos en daarna verder naar Logroño. Er zijn dus overal albergues met meerpersoonsslaapzalen. Ik heb gelukkig een kamer voor mezelf met eigen badkamer (anders was ik hier trouwens echt niet).
Werd ik gisteren in Estella in het hotel nog normaal als gast behandeld, in het logiesadres in Los Arcos kwam ik een soort cultuur tegen die ik nog niet kende. Een soort padvinderskamp met een akela. Schoenen uit in de hal en dáár in die kast! (Nee, ik neem ze mee). En om 8 uur 's ochtends moet je weg wezen.
Wildvreemden die je op straat 'buen camino' toewensen. Het ligt ook aan mij hoor dat ik dan denk 'joh, rot op, laat me met rust'. Ik denk dat ik qua langeafstandswandelaar liever de uitzondering ben waar mensen met positieve verbazing op reageren en met wie je dan een praatje hebt, dan dat ik één van de massa ben. Zoiets.
Het is gelukkig ook maar eenmalig. Vandaag liep ik weer een kort stukje GR1 vanuit Arróniz naar Los Arcos. Geen onderdeel van de Camino Francés, dus ik liep heerlijk alleen. En ik duik morgen lekker de bergen in, de Sierra de Codés, geen onderdeel van een 'camino'.
Vanaf eind volgende week loopt mijn route wel langdurig gelijk met de Camino de Asturias, maar die variant wordt zelfs nergens op overzichtskaarten van 'caminos' genoemd, dus ik zal er weinig van merken.
Enfin, nog wat foto's van vandaag, heerlijk alleen in het lege landschap...
