Ontberinge(r)(n)

Het is nacht voor de een na laatste dag als ik dit schrijf. Ik lig op het overdekte terras van het restaurant van het klooster van Sant Quirze de Colera. Het stormt, het onweert en het giet. Stoelen vallen om en schuiven nog een eindje door. Mijn meest beschutte plekje ontvangt toch zo nu en dan wat vlagen regen. Maar ach, in mijn tentje had ik toch ook niet rustig gelegen. Dus ben ik de eigenaar dankbaar dat hij de GR 11-lopers na sluitingstijd op zijn terras laat slapen.
Het is helaas niet alleen het weer waardoor ik niet kan slapen, ik maak me ook zorgen. De verwachte beproeving van de eindfase van mijn GR 11 heeft er een onverwachte kant bij gekregen: mijn voeten zijn kapot! Ondanks mijn eerdere zorgen daarover hielden ze zich al die tijd goed. Probleemloos zelfs, mede door verversing van de sokken door nieuwe. Nu heeft iedere voet minstens drie grote rode plekken waar de huid zo brandt dat ik mijn voeten in de slaapzak niet eens tegen elkaar aan kan houden. Dus wordt er morgen eerst heel wat afgepleisterd. En dan maar tanden op elkaar!
Nog twee dagen....