
Eindelijk mocht ik dan echt “buiten spelen”. Een zesdaagse tocht zou het worden, samen met een gids. Voor het vervoer onderweg hebben we campesinos (boeren) met ezeltjes hulp gevraagd. Geen echte trektocht, maar ik heb mijn hart kunnen ophalen. De Cordillera de los Frailes is een bergketen in de achtertuin van Sucre en ook altijd heerlijk aanwezig in het uitzicht vanaf mijn dakterras. De dorpjes in het bewoonbare gebied van de Cordillera zijn, behalve via verre omwegen met een 4x4, vaak moeilijk bereikbaar en in het regenseizoen door de overvolle rivieren eigenlijk helemaal niet.

Vanwege de eindfase van het regenseizoen en de vele regen de dagen ervoor, waren we op weg naar het startpunt ook nog niet zeker of we door de rivier heen konden. Campesinos peilden voor ons met hun eigen lichaam de diepte en de beste route.