Betania is een soort buitenschoolse opvang voor kinderen. De meeste scholen hebben les tot 12.30 uur. Als er niemand voor ze thuis is, komen de kinderen direct uit school, anders druppelen ze vanaf 13.30 uur binnen en soms komen er een paar met dezelfde microbus als ik aan. ´s Middags zijn er zo´n 80 kinderen (´s ochtends circa 40 anderen). De jongsten zijn 3 jaar en de oudsten 13. Er zijn vijf klaslokaaltjes en nog minder vrijwilligers, dua de niveaus worden gecombineerd.Het is een pand in een armere woonwijk in het noordoosten van Sucre. Hoewel Betania in Sucre wel een relatie heeft met een iets grotere organisatie, is het heel erg kleinschalig. Een echtpaar, Aurora en Juan Maldonado, zelf uit Ecuador, runt Betania met veel liefde en inzet. En helaas met beperkte middelen. Als instituut heeft het (nog) geen officiële status en voorlopig moet Betania het uitsluitend van erg verbrokkelde steun van particulieren en bedrijven hebben. De twee dochters van het echtpaar studeren nog, maar ook die zijn uren per dag met de kinderen bezig.
Dat de kinderen thuis niemand hebben is meestal omdat het om éénoudergezinnen gaat waarbij de moeder er alleen voor staat maar wel de hele dag moet werken in haar stalletje in de Mercado Campesino, of waarbij beide ouders langdurig elders in Bolivia werken de de kinderen bij oma zijn. Dat is pure economische noodzaak, om brood op de plank te hebben, geen snelle carriere-move.
