De wind heeft werkelijk gebulderd vannacht. Ik stond dus niet erg optimistisch op, maar expres wel vroeg, want ik moest er maar doorheen. Om 8.30 uur was ik weg. Gek genoeg ging de wind in de ochtend wat liggen. Daarbij liep ik gelukkig vaak beschut, in het bos of door een berghelling aan de goede kant. Pas op het eind tussen de velden in de relatieve vlakte tussen Fuencalderas en Biel was het weer gekkenwerk met de wind.
Verder viel de wandeling wel mee qua zwaarte en was ie best leuk. Na de meeste stijgingsmeters heb ik gepauzeerd bij de gerestaureerde Ermita de San Miguel de Liso op het hoogste punt. In een beschut hoekje, dat wel, want daarbuiten waaide het als een gek.
In Fuencalderas, toen het meeste werk was verzet, kreeg ik een flinke opsteker, omdat ik in een bar snel een lekkere koffie kon scoren en daar even had staan kletsen. Het laatste stuk naar Biel kon bijna niet meer fout gaan, want er zouden geen fysiek zware stukken meer komen. Dacht ik ...
Op het eind kwam toch een beetje chagrijn. Omdat ik zelf een keer niet oplette op de markering (ik was bezig met de wind!) en omdat die op het eind ook gewoon slecht was, liep ik twee keer verkeerd (alsof het nog niet lang genoeg was). Plus veel modder en overhangende bramentakken. De onderhoudsploeg was hier duidelijk nog niet geweest.
In Biel had ik een mooi appartementje gereserveerd. Douche, bed en WiFi: meer heb ik niet nodig. En van de keuken alleen een pannetje om water te koken. Helaas was in het dorp de gehoopte bar niet open. Het eten was dus weer uit mijn eigen zak en karig.
