Ik had in Rodellar een rustdag ingepland, maar het werden er twee. Dat kon ik fysiek gebruiken en daarnaast was het vandaag koud en bewolkt. Geen dag om weer op pad te gaan als je toch al niet staat te springen.
Rodellar is een klein gehucht (54 inwoners) aan het eind van de vallei met dezelfde naam en is geliefd bij klimmers en liefhebbers van canyoning. Er is dan ook relatief veel logies, al is het meeste nog gesloten.
Ik zit in een klein complex met huisjes waar gelukkig de bar en het restaurant onverwacht open gingen. Dus ik kon koffiedrinken en wat eten. En verder bijvoorbeeld de Oscars inhalen, het vervolg organiseren en gewoon lummelen. Heerlijk. En tegelijk mentaal heel vervreemdend. Lopen bikkelen lijkt zo ver weg. Maar als morgen de zon schijnt gaat het vast weer vanzelf.
