Ik ben dit blog ooit begonnen bij mijn eerste sabbatical in 2008 (Bolivia, Peru en GR11) en heb hier ook verslag gedaan van de 2000 km GR7 (2016). Voor de talloze kleinere tochten van 1-4 weken die ik jaarlijks doe, heb ik niets vastgelegd, en helaas ook niet van de bijzondere als de JMT en een stukje PCT. Ik gebruik dit weblog nu als ik de tocht de moeite vind. Recent was dat voor de Camí de Cavalls op Menorca (2024) en de laatste 650 km van de GR10, die van Valencia naar Lissabon (2025). Vanaf januari 2026 staat de GR1 op het programma: van Sant Martí de Empúries aan de Middellandse Zee naar Puerto de Tarna in de Picos de Europa.

dinsdag 24 maart 2026

Het is weer taxitijd

In Arguis, mijn eindpunt van vandaag, is geen bal te beleven. Dat geldt wel voor de volgende etappefinish, Bolea. Daar is horeca en had ik een kamer voor weinig gereserveerd. Dus had ik weer een taxi geregeld die mij in Arguis ophaalde en naar Bolea bracht. 

Maar eerst de wandeling ...














Onderweg, kort na vertrek, werd de show gestolen door de Gradas de Rio Flumen, met een trapsgewijs rivierbed in prachtige kleuren.
















Via Belsué (5 inwoners) was het verder gewoon doorstappen naar het hoogste punt, Meson Nuevo (leegstaand wegrestaurant uit vroeger tijden). Daar heb ik even uit de wind gepauzeerd. Boven de snelwegtunnel langs ging de afdaling naar Arguis, aan het stuwmeer met dezelfde naam. Eindpunt van een makkelijke dag.