Ik ben dit blog ooit begonnen bij mijn eerste sabbatical in 2008 (Bolivia, Peru en GR11) en heb hier ook verslag gedaan van de 2000 km GR7 (2016). Voor de talloze kleinere tochten van 1-4 weken die ik jaarlijks doe, heb ik niets vastgelegd, en helaas ook niet van de bijzondere als de JMT en een stukje PCT. Ik gebruik dit weblog nu als ik de tocht de moeite vind. Recent was dat voor de Camí de Cavalls op Menorca (2024) en de laatste 650 km van de GR10, die van Valencia naar Lissabon (2025). Vanaf januari 2026 staat de GR1 op het programma: van Sant Martí de Empúries aan de Middellandse Zee naar Puerto de Tarna in de Picos de Europa.

zondag 15 februari 2026

Mijn Venezolaanse vrienden

In Bergà, waar ik sliep, kon ik weer gebruik maken van de Venezolaanse taxichauffeurs Luis en Disney (ja echt), die ik bij een eerdere tocht in de buurt al had leren kennen. Ik vind dat leuk. Praten over hallacas en Punto Fijo, en de relatie met Aruba.


















Voordat ik met Disney op weg ging naar Gironella heb ik eerst bij La Vienesa twee cortados gedronken met een croissant erbij. De hondjes wachtten buiten braaf tot hun baasjes klaar waren met hun ontbijt. Op straat lagen de resten van een losbandig leven (de Carnavalsviering van gisteren).

De wandeltocht was wederom erg mooi, vooral het eerste stuk vanuit Gironella in het intieme winterse dal van de Riera de Graugés. Daarna was het veel pista, maar erg afwisselend. Natuurlijk moesten toch weer ergens de schoenen uit, maar aangezien ik toch wel een pauze had verdiend was het niet erg.




























































In l' Espunyola heb ik bij Cal Parera een salade en crema catalana op, in afwachting van Luis die me weer naar Bergà bracht.