Mas El Pujol

Een dag in drie delen met een heerlijke finish.

Vanuit L'Espunyola ging het (grotendeels zeer) steil  omhoog naar Capolat en dat ging me makkelijk af. Het was heerlijk om weer over wat uitdagender rotspaden omhoog te gaan en ik voelde warempel opeens een druppel zweet langs mijn gezicht zakken. 

Daarna had ik een alternatieve route over asfalt gekozen in plaats van de officiële GR1 over een rotsachtig en soms wiebelig pad over de bergkam van de Tossals. Als ik al twijfel had over mijn 'laffe' voornemens, later kon ik aan de sneeuw op lagere hoogte zien dat op de Tossals nog volop sneeuw moest liggen. Dat kon ik missen als kiespijn. Op dat asfalt was het gewoon doordouwen, niet leuk, maar behalve één tegemoetkomende fietser was het heerlijk stil en de natuur en de uitzichten mooi. 

Deel drie was andere koek. Vanaf Cal Bertran begon de afdaling naar Sant Lleir en mijn slaapplek Mas de Pujol in de Vall d'Ora. Het begon mooi en geleidelijk door het bos, maar daarna werd de afdaling ontzettend steil en pittig (en dus heb ik er geen foto's van). Met lastige afstappen, veel losse stenen en losgewaaide takken ... het was een aanslag op mijn voeten. 

Maar ruim voor drieën was ik in Mas de Pujol, een groot landhuis (masía) met logies tegen half pension. Speciaal voor mij stonden ze op een ongebruikelijk vroeg tijdstip een avondmaal vol groenten te koken. Salade, boontjes met aardappelen en een artisjokkenomelet. Citroencreme als toetje. Wat een luxe!