Een makkie vanuit Alpens over pistas. In de verte zag ik de besneeuwde Pedraforca. Toen ik dacht dat ik er bijna was, vanaf het laagste punt bij Moli de Puig-Oriol, ging het helaas minder soepel door verwarring vanwege de gewijzigde route. Dus moest ik over een steil overwoekerd pad waar ik steeds bleef haken aan struiken, ging ik op mijn knieën onder een ijzerdraadje door en liep ik zoekend heen en weer over het veld met twee paarden (gelukkig lieten ze me na de aanvankelijke nieuwsgierigheid met rust). En ook later liep de nieuwe route inmiddels anders.
In Lluçà werd ik opgepikt door een taxi, zodat ik in Prats de Lluçanes kon overnachten. Het dorp noch het Hotelet waren vrolijkmakend. Nou ja, wel de eerste koffie van de dag dan...
