Ik zit midden in de Sierra de Gredos. De bergtoppen zijn nog steeds flink wit. En ook in de lager gelegen gebieden is het gewoon koud. Vandaag ben ik van Burgohondo naar Hoyocasero gelopen. Het begon grijs en koud en toen ik na de eerste klim in Navatalgordo kwam vond ik gelukkig een bar die open was en waar ik dicht bij de verwarming kon zitten. Met de bekende choco-koffiecombi uiteraard!
Toen ik daar weer vertrok dacht ik buiten meteen 'brrrr, wat koud!'. Ik denk dat het een graad of 8 was. Het hielp dat ik daarna weer moest lopen en godzijdank ging zelfs de zon soms even schijnen. Dat scheelt alles!
 |
| Na de koffie, blik terug op Navatalgordo |
Ik moest helaas in een dal een kudde koeien pesten. Een paar volwassenen en een stuk of vier lieve kleine kalfjes. Ze stonden op mijn pad en gingen voor mij op de vlucht, over datzelfde pad. En dat duurde dus even, want ik moest diezelfde kant op. Ze snapten niet echt dat ze me beter even langs hadden kunnen laten gaan. Arme koeien...
Op de route na de koeien moest ik me langdurig over een dichtbegroeid pad worstelen. Ik bleef vaak aan de bramentakken hangen. Dat vervelende stuk werd later weer goed gemaakt door een mooi geplaveid pad richting Navalosa, duidelijk uit vroeger tijden.
 |
| Laatste stuk na Navalosa |
 |
| Hoyocasero in zicht |
Verder liep alles gesmeerd. Voor eindstation Hoyocasero had ik op het laatste moment een nachtje in een Casa Rural weten te regelen. Ik moest er toch echt niet aan denken om in mijn tent te liggen met deze temperaturen. Geen zin in!!!
