Ik ben dit blog ooit begonnen bij mijn eerste sabbatical in 2008 (Bolivia, Peru en GR11) en heb hier ook verslag gedaan van de 2000 km GR7 (2016). Voor de talloze kleinere tochten van 1-4 weken die ik jaarlijks doe, heb ik niets vastgelegd, en helaas ook niet van de bijzondere als de JMT en een stukje PCT. Ik gebruik dit weblog nu als ik de tocht de moeite vind. Recent was dat voor de Camí de Cavalls op Menorca (2024) en de laatste 650 km van de GR10, die van Valencia naar Lissabon (2025). Vanaf januari 2026 staat de GR1 op het programma: van Sant Martí de Empúries aan de Middellandse Zee naar Puerto de Tarna in de Picos de Europa.

woensdag 7 mei 2025

Puerto del Pico: taxi!

Aan de vooravond van weer een regenperiode heb ik het er nog even van genomen. 








De dag begon bij zonsopgang met mooie pastelkleurige luchten boven de bergen, zag ik vanuit mijn 'Casa Rural voor een nacht'.  Ik was gelukkig het dorp nog niet uit toen ik ontdekte dat ik mijn horloge vergeten was in dat huis. Valse start  ....









De digitale infobalk op het gemeentehuis van Hoyocasero gaf 4 graden aan. Na vertrek bleef het relatief mooi. Wisselend bewolkt, heet dat: zonnetje, wolkje, brrrr ... moet ik nog een extra laag aantrekken?, voel ik nou een druppel?, enzovoort.

Vanuit Hoyocasero was het een makkelijk eindje stappen naar de pas 'Puerto del Pico'. Behalve dan de gebruikelijke modderpassage en dat ik ergens acrobatische toeren moest uithalen om over een hek met prikkeldraad te komen. Ik passeerde ook met pijn in mijn hart een van de plekjes die ik vooraf had bedacht om mijn tent op te zetten. Dat mis ik wel.

Area Recreativa Albuñol 







Venta Rasquilla aan de N-502 in de verte 















Halverwege heb ik bij Venta Rasquilla koffie & choco op met twee geroosterde boterhammen.
















Puerto del Pico











Ik had voor 14.00 uur een taxi geregeld om mij naar Ávila te brengen. Als ik dan toch wegens slecht weer even vast zit, heb ik toch liever een grote stad met lekker eten en zo. Al moet je dan de drukte van toeristen natuurlijk óók voor lief nemen. Ávila is met zijn prachtige stadsmuren dan ook niet zomaar een stad.





De 'muralla' van Ávila






Duidelijk gericht op andere toeristen dan rugzakwandelaars