Op de Puerto de Tornavacas liep ik vandaag de grens over naar Extremadura. Extremadura ... en alles is opeens anders. Of het aan Extremadura ligt, weet ik niet. Ook hier hebben ze hun portie regen echt gehad de laatste maanden. Maar zeker is dat de weersverwachting voor 14 dagen er opeens totaal anders uit ziet: droog, zonnig, warm. Wtf?!
Morgen gaat mijn zomertenue weer aan. En dan te bedenken dat ik in de Sierra de Gredos echt mijn handschoenen nodig had. Natuurlijk ook omdat het daar veel hoger was (paar dagen 1300-1600 m), en ik vandaag voor het eerst diep onder de 1000 meter dook. Ik zit nu in Jerte op 650 meter.
Vandaag merkte ik het ook aan de vliegjes om mijn hoofd, een bekend verschijnsel van de GR7, maar ik was het bijna vergeten. Morgen ook eindelijk weer kamperen. Yeeeeh! En het is nog driekwart maan ook.
Maar eerst de dag van vandaag ...
 |
| Afdaling naar Tornavacas en de Valle del Jerte |
Met de leuke weersvooruitzichten en de mooie beelden van vandaag ben ik niet vergeten dat het vandaag ook een zware dag was. Op papier was het lang maar goed te doen, ook met een extra zware rugzak, maar de afdaling vanaf de Puerto de Tornavacas was door de losse stenen weer een voetenkweller.
 |
| 'Lekker' pad vanaf Puerto de Tornavacas |
Vooral maakte ik mij zorgen om mijn natte voeten. Ik was namelijk al vroeg in deze etappe kniediep in het water gekomen door een mislukte sprong. Er waren sowieso als gebruikelijk meermaals modderuitdagingen en helemaal droog bleven mijn voeten toch al niet, maar toen ik ergens een serieus beekje over moest ging het toch even niet goed. Plons! Bij de eerste mogelijkheid die zich voordeed heb ik droge sokken aan gedaan met plastic zakjes eromheen, maar in kletsnatte schoenen heeft me dat niet droog gehouden. Het liep ook niet lekker met de plastic zakjes, geen 'tractie'. Ik heb dus grotendeels met natte voeten gelopen, erg ongezond.
Ik was ook zo kapot op het eind dat ik zelfs een kwartier voor de finish in Jerte nog gepauzeerd heb. Ik kon even echt niet meer. Kapot!
De vallei van Rio Jerte is het kersenparadijs. Eind maart, begin april is er elk jaar het kersenbloesemfeest (cerezos en flor). Jammer dat ik dat niet heb meegemaakt en ook de rijpe kersen niet.
