Vandaag leek het wel een heuse bergwandeling door La Pedriza. Erg mooi. Vanaf het uitkijkpunt kon ik over het stuwmeer (Embalse de Santillana) heen Madrid zien liggen Pittig dagje wel. Niet zo zeer vanwege de hoogtemeters, maar het pad. Dat was lastig vanwege de zeer onregelmatige staphoogtes en vooral de stroompjes regenwater die zich langs het pad een weg naar beneden baanden. Uitglijrisico en een uitdaging om de modder ontwijken die soms langdurig in de uitgesleten geul het pad bepaalt. Plus dat de houtige dichte begroeiing (duizenden struiken Cistusrozen, die met de witte bloem) zo dicht op het pad stond, dat ik er met mijn rugzak nauwelijks door kwam. Combineer dat met het lastige rotspad en dan is het pittig in het kwadraat. Vooral de afdaling...
Vandaaraf ging het erg mooi en iets makkelijker langs de rivier naar Manzanares del Real. Mijn beoogde kampeerplek bij het kapelletje van San Isidro lag nog pakweg 6 kilometer verder over een via pecuaria. Nog even flink doorstappen dus. De omgeving was mooi, maar ik heb me verkeken op de drukte. Ik dacht echt dat het op dinsdag wel hartstikke stil zou zijn. Not! Het lijkt hier wel de Zuiderheide in 't Gooi, want in de omgeving zijn heel veel villa's (hoor ik nou echt bladblazers?) en blijkbaar komt iedereen hier zijn hond uitlaten of een wandelingetje maken. Dus het duurde even voordat ik mijn tent ergens verdekt kon opzetten (de foto is van de volgende ochtend vroeg).
Het is nu stil qua mensen, maar de krekels maken een ongelooflijke pokkeherrie. Oordoppen in dus.
