Vaak wordt in de bergen alles 's nachts zo nat van de dauw, zeker als de grond zo nat is en er geen wind staat. Daarom heb ik na het opstaan de tijd genomen om tent en slaapzak eerst een beetje te laten drogen in de zon. Dus ging ik pas om 11.30 op pad.
Het was bij zonsopgang heerlijk stil. De hondenuitlaters lieten zich echter niet onbetuigd ("Ven aquí!"), maar leuk was vooral dat een schoolklas vanochtend een uitje had naar het terrein bij Ermita San Isidro, en allemaal op de fiets!
De route ging over Mataelpino (dood de naaldboom?) en Navacerrada naar Cercedilla. In Mataelpino werd ik verrast, want onverwacht was daar een bar met koffie! Dáár had ik zin in.
Afgezien van het onnodige stuk asfalt na Navacerrada was het een mooie route. En wel lekker om na twee dagen stinken, in Cercedilla een kamer met douche te hebben.
