Ik ben dit blog ooit begonnen bij mijn eerste sabbatical in 2008 (Bolivia, Peru en GR11) en heb hier ook verslag gedaan van de 2000 km GR7 (2016). Voor de talloze kleinere tochten van 1-4 weken die ik jaarlijks doe, heb ik niets vastgelegd, en helaas ook niet van de bijzondere als de JMT en een stukje PCT. Ik gebruik dit weblog nu als ik de tocht de moeite vind. Recent was dat voor de Camí de Cavalls op Menorca (2024) en de laatste 650 km van de GR10, die van Valencia naar Lissabon (2025). Vanaf januari 2026 staat de GR1 op het programma: van Sant Martí de Empúries aan de Middellandse Zee naar Puerto de Tarna in de Picos de Europa.

zaterdag 2 juli 2016

Solsona is mooi - het kleine ommetje

Dat zeg ik er maar even bij, over Solsona, want foto's heb ik niet. En dat heeft een reden.
Vandaag leek niet al te moeilijk te worden, gezien de route op papier. Ik was om 9.11 uur op weg en dacht lekker vroeg in de middag in Solsona te zijn. Tot aan het kloostercomplex El Miracle was het ook nog leuk en hoopvol. Ik kwam onder andere langs een gebied met alle voorzieningen voor jeugdkampen. Goede plek om buiten het seizoen zelf te kamperen!











Helaas liep het spoor van de officiële GR7 achter El Miracle dood. Alle mogelijke paden die in aanmerking kwamen heb ik geprobeerd. Alle waren ze flink begroeid en leidden tot niets. En toen nam ik maar een route die in ieder geval duidelijk was. Alleen zonder eerst op de kaart te kijken.

Vanwege een langgerekte en diepe barranco was er namelijk geen klein ommetje mogelijk. Inmiddels had ik al zoveel hoogtemeters verloren dat ik maar heb doorgezet. Het kostte me twee uur, ca. 8 kilometer en een flinke dot hoogtemeters extra. Enfin, volgende keer rust bewaren, op een bankje gaan zitten en goed de kaart bekijken. Toch had nog wel oog voor mooie dingen. Behalve de laatste twee uur dan.











Ik was dus pas om 17.00 uur in Solsona en ik heb niet meer gezien dan het hotel en de supermarkt ertegenover. Geen meter teveel! Ik ben ook met kleren aan in bad gaan zitten. Dat inweken scheelde weer in de wasbeurt, waarvoor ik wel voor de wasbak moet staan met mijn zere voeten.
(En dan toch nog een foto van Solsona van de ochtend van vertrek)