Ik heb de Catalanen goed vervloekt, al een paar dagen. Waardeloze markering en veel asfalt. En dat in wat voor mij altijd 'het beloofde land' was. Er staat wel eens een bordje en op sommige stukken is redelijk met markeringen gestrooid, maar evenzogoed ontbreken ze juist vaak op cruciale punten, bij splitsingen of waar het pad aan de rand van een graanakker ligt en nu totaal begroeid is. Daardoor heb ik ook onnodig veel asfalt gelopen, bovenop wat al in de route zat.
Maar goed, er zijn ook wel andere dingen te melden. Gisteren ben ik vanaf het treinstation in Sant Pere Sallavinera gestart met de bedoeling naar Santuari de Mare de Deu de Pinós te lopen. Omdat het nog vroeg was bij aankomst en ik hoe dan ook ergens in het wild moest slapen, heb ik snel een menuutje weggewerkt in het restaurant en ben ik nog een eindje doorgelopen tot ter hoogte van Su. Het werd mijn eerste nacht 'cowboy style', onder de blote hemel. Ik moest wat overwinnen omdat ik bij het uitrollen van mijn lakenzak een teek aantrof en later, toen ik er al in lag, (dezelfde?) opnieuw in mijn lakenzak.
Toch heb ik goed geslapen, al was het warm en zeker voor de donzen dek dat ik had. Toen ik 's nachts even wakker was heb ik genoten van de ongelooflijk mooie sterrenhemel.
Bij de dageraad heb ik me nog eens omgedraaid en nog een tijdje
doorgeslapen. En ik heb er genoten van de bloemetjes en de vogels .
