Soms vraag ik me wel eens af waar ik dat aan verdiend heb, zoveel moois dat op mijn pad komt. Ik heb het niet over het landschap. Dat was vandaag ook mooi, met talloze glooiende graanvelden, maar wat mjj van mijn (vieze) sokken blies, was de overnachtingsplek waar ik terechtkwam. In Bellprat was niets aan logies, maar in de buurt wel een casa rural. De eigenaresse wilde mij voor een zacht prijsje wel haar kleinste huisje verhuren en daar kreeg ik dan ook een lekkere avondmaaltijd bij en morgen een broodje voor onderweg. En ze wilden me ook in het dorp komen ophalen. Dat alleen al is om beduusd van te worden.
Maar toen ik hier kwam, na een tochtje met de dochter over een smal slingerweggetje, had ik het gevoel dat ik de hoofdprijs had gewonnen. Het is een boerderijcomplex met vooral schapen maar ook veel andere dieren. De vrouw van de schapenboer runt het restaurant en de logies op het complex. Bovenal zijn de mensen hier zo bijzonder! Na Refufi Els Masets nu alwéér zo'n mooie ervaring. Pfoeh ... om stil van te worden.
