Twéé GPS-sen? Waar is dat nou goed voor?
Nou ... precies een week geleden in Pinoso hield mijn Etrex er na een batterijwissel even mee op. Dat het even was wist ik nog niet. En toen ik een dag later richting Elda liep, zonder mijn wegwijzer wist ik hoezeer ik eraan gehecht was. Ik liep steeds op de track van de GR7 die ik had en dat maakte dat ik nooit hoefde na te denken of onzeker hoefde te zijn of ik wel goed zat en dus lekker kon genieten van de tocht en het landschap. Ik heb natuurlijk ook een papieren kaart en kompas en zelfs de route op mijn telefoon, maar dat is anders. De eerste dag zonder de Etrex merkte ik al hoeveel invloed het ontbreken van een spoor van broodkruimels had dat ik moest volgen.
Ik wist dat ik met Pinksteren in ieder geval even in Nederland zou zijn om het gemis weer ongedaan te maken, maar dat duurde nog even en ik voorzag een boel gedoe met Garmin-sleutels en gestress omdat ook alle Helpdesks dan vast ook Pinksteren aan het vieren waren. Onwaarschijnlijk dus dat ik het dan in die paar dagen met mijn eigen Topo España zou redden.
Dankzij de hulp van Raymond (kan ik ooit een lange tocht klaarspelen zonder hem?) en na heel wat heen en weer mailen, appen en smssen, veel uren inzet èn een slechte nacht van Raymond, heb ik nu een nieuwe Etrex30X met alles erop wat ik nodig heb. Ik kan weer zorgeloos verder stappen.
