Ik ben dit blog ooit begonnen bij mijn eerste sabbatical in 2008 (Bolivia, Peru en GR11) en heb hier ook verslag gedaan van de 2000 km GR7 (2016). Voor de talloze kleinere tochten van 1-4 weken die ik jaarlijks doe, heb ik niets vastgelegd, en helaas ook niet van de bijzondere als de JMT en een stukje PCT. Ik gebruik dit weblog nu als ik de tocht de moeite vind. Recent was dat voor de Camí de Cavalls op Menorca (2024) en de laatste 650 km van de GR10, die van Valencia naar Lissabon (2025). Vanaf januari 2026 staat de GR1 op het programma: van Sant Martí de Empúries aan de Middellandse Zee naar Puerto de Tarna in de Picos de Europa.

zaterdag 12 april 2008

In Bolivia zijn veel vroeghistorische resten te vinden, ook van vóór de Incatijd en ook in de Cordillera de los Frailes. Zelfs de naam Frailes verwijst naar de oude geestelijken die in rituelen het welzijn van de gemeenschap bezworen. Ruïnes van nederzettingen vormen de bewijzen van oude bewoning. Een boer heeft zelfs twee weken geleden een graf gevonden met een zittend skelet met opgevouwen benen.

Naast de bekende rotsschilderingen in de Cordillera de los Frailes van Icamachay en Pumamacha zijn er ook kleinere plaatsen met voorjistorische tekeningen zoals bij Quila Quila, waar de wandeling begon. De tekeningen zijn zeker 2000 jaar ou en de afgebeelde lama´s zijn een teken dat het in de buurt van Sucre toen ook aanzienlijk kouder was.
Ik eindigde mijn zesdaagse met het lopen van een stukje oude Incaroute, die tussen Chaunaca en Chataquila recent is gerestaureerd. Cultuurhistorie te over dus.

Bijzonder in geologisch opzicht is de krater van Maragua, waar behalve Irupampa en Maragua nog wat kleine buurtschapjes liggen. Het is een wijdse hoogvlakte van 8 km2, omgeven door een krans van opstaande "bloemblaadjes" van in een halve cirkel opgekrulde aardlagen.
In de krater bevinden zich op diverse plaatsen ook prachtige onaangetaste bulten van donkerrood en zwart zand. Het was een genot om drie dagen in deze wonderlijke wijdse en toch intieme krater te verblijven en ´s avonds op een stoeltje voor het huisje dit uitzicht te hebben.




Woensdag voerde de wandeling vanuit Irupampa de krater uit naar Niñumayu, waar in vrijgekomen aardlagen duidelijke sporen van vluchtende dinosaurussen zichtbaar zijn. Deze komen in deze omgeving trouwens op meer plaatsen voor.