Na een zeer warme zondag (alweer 32 graden volgens Aemet) zou het maandag opeens weer fris zijn. Dus wilde ik nog graag een eindje verder komen op de route.
Ik moest dus weer (veel te) vroeg opstaan. In Miranda de Ebro werd ik voor de laatste keer opgepikt door de taxi, die me naar Villanueva de Valdegovia bracht, het eindpunt van zaterdag. Om 7.50 uur kon ik in Villanueva gaan lopen.
De eerste drie etappes deed ik vanuit basecamp Miranda met taxivervoer en lichte rugzak, om na vier maanden stilstand weer een beetje op te bouwen. Vandaag moest ik voor het eerst lopen met volle bepakking. Dat ging eigenlijk best wel goed. Natuurlijk scheelde het enorm dat het echt fris en bewolkt was.
Bij Valpuesta liep ik even door Castilla y Leon (provincie Burgos) en daarna weer Baskenland in.
Onderweg heb ik gepauzeerd bij de uitgehakte grotten van Corro uit de 7e eeuw.
Het was veel bos met graspaden, dus het lukte me steeds niet om een mooi bloemetje voor Hélène te vinden. Dat kwam gelukkig nog vlak voor Tobillas op een landweggetje langs een akker.
Ik heb vanuit Tobillas (terug)gelift naar Villanueva de Valdegovía. Na lekkere koffie en een stuk tortilla heb ik de bus gepakt naar Vitoria.
Het was in ieder geval het laatste stukje Baskenland voor dit jaar. Geen idee óf en wanneer ik hier weer terugkom.
Hieronder de gemeten temperaturen van de afgelopen week. Eigenlijk nog een wonder dat ik zo mooi buiten de heetste dagen om heb kunnen wandelen, al moest ik er dan vroeg voor opstaan
