Ik ben dit blog ooit begonnen bij mijn eerste sabbatical in 2008 (Bolivia, Peru en GR11) en heb hier ook verslag gedaan van de 2000 km GR7 (2016). Voor de talloze kleinere tochten van 1-4 weken die ik jaarlijks doe, heb ik niets vastgelegd, en helaas ook niet van de bijzondere als de JMT en een stukje PCT. Ik gebruik dit weblog nu als ik de tocht de moeite vind. Recent was dat voor de Camí de Cavalls op Menorca (2024) en de laatste 650 km van de GR10, die van Valencia naar Lissabon (2025). Vanaf januari 2026 staat de GR1 op het programma: van Sant Martí de Empúries aan de Middellandse Zee naar Puerto de Tarna in de Picos de Europa.

dinsdag 10 maart 2026

Voor niets bang geweest

Ik mocht vandaag weer op pad! Ik had er alleen vooraf wel over gepiekerd en er vannacht zelfs van gedroomd, over de tocht van vandaag. Na de ervaring van de vorige wandeldag was ik bang voor overwoekerde paden en met de regen van de afgelopen dagen zag ik mezelf ook weer in modder ploeteren. Het was er allemaal niet. En de eerste klim vanuit Salinas de Trillo naar Troncedo was zelfs met een nieuw gevulde rugzak een makkie.
















































Het begon in stralend weer met fantastische uitzichten op de besneeuwde Pyreneeën in het noorden en op het gebied in het westen waar ik morgen heen ga, richting Ligüerre de Cinca. Veel mooie bos-/rotspaden met vaak doorkijkjes naar de tegenoverliggende bergen en de vlakte waar eindpunt Tierrantona in ligt. 

Toen ik daar bijna was baalde ik dat toch echt de schoenen (weer) uit moesten voor het crossen van Rio Usía en het oponthoud daardoor. Maar toen het dan toch zo was heb ik wel genoten van een ongeplande pauze op het stenen strandje aan het water.













In Tierrantona begon het eind van de middag toch nog even te regenen, maar daarna kon ik vanaf mijn balkonnetje genieten van prachtige luchten.