Wat een prachtige wandeling vandaag en wat een prachtig eindpunt! En dat terwijl het niet goed begon.
Na vertrek uit Loarre was het behoorlijk afzien in een niet aflatende stormachtige en koude wind uit het noorden. Het was echt een gevecht, omdat ik steeds bijna omver werd geduwd.
Maar na anderhalf uur voorbij Sarsamarcuello vertrok ik uit de 'vlakte' en kreeg ik vaak dekking van berghellingen die mij uit de wind hielden.
Vanaf Linás de Marcuello ging de route ook over een 'ideaal' zigzagpad omhoog, zo eentje waarbij je eigenlijk de inspanning niet voelt. Na de col met de kasteelruïne van Marcuello en de Ermita duurde het niet lang voor ik vanaf de pista al wat prachtige rotspartijen zag, voorbode van de beroemde Mallos de Riglos.
Langs een rotspad tussen het groen daalde ik af naar de voet van de Mallos en via een mooi bijna vlak wandelpad in het dorp Riglos zelf.
Ik had een kamer voor mezelf in de refugio van de FAM (bergsportfederatie Aragón) en heb daar in het restaurant eerst een vreselijk lekkere tomatensalade met geitenkaas op. Arroz con leche (rijstepap) als toetje.
En toen was de dag nog niet eens voorbij. Ik heb na het opfrissen buiten steeds genoten van het uitzicht, inclusief de klimmers die als mieren tegen de rotswand met veel moeite zichtbaar waren.
