Heerlijk, een echte stad. Ik moest er even uit. Ik had twee (dure) nachten in Murillo de Gállego gereserveerd, maar ik vond het hele dorp verstikkend. Geen bar en het enige restaurant (waar ik braaf op zat te wachten tot het open ging) zat tot juni vol. Ik was ontzettend chagrijnig en moest daar weg. Geluk komt als je dat het meest kan gebruiken: de taxi uit het nabijgelegen Ayerbe kon meteen komen en bracht me naar het fantastische hotel Pedro I in Huesca.
In Huesca viel ik met mijn neus in de boter: de processie van Domingo de Ramos (Palmzondag, al gaat het hier om olijftakken). Het was niet zo 'kippenvel' als vorig jaar in Cercedilla, maar de batería (de opvoering met trommels) klonk toch erg mooi.
Verder was het gewoon leuk door de stad te banjeren.
En het was een luxe om overal lekkere koffie te kunnen krijgen en betere keus te hebben qua eten.
Als klap op de vuurpijl ontdekte ik een fototentoonstelling van Iñaki Bergera over de bunkers die Franco tussen 1944 en 1957 had laten bouwen. Het gaat over de zogenaamde Linea P, een keten van verdedigingswerken in de Pyreneeën, waarvan er 5000 van de geplande 10.000 zijn gerealiseerd. Diverse aspecten werden belicht: het militaire aspect, inpassing in het (berg)landschap, architectuur, interieur, leefomgeving en de vermoedelijke beleving van de soldaten. De fotograaf had qua beeld in het bijzonder ingezoomd op de bunkers in de Pyreneeën van Huesca. Het was informatief, maar ook om te smullen qua (landschaps)fotografie.
 |
| Foto: Iñaki Bergera |
 |
| Foto: Iñaki Bergera |
