Ik had me door taxichauffeur Carlos laten afzetten waar ik gisteren was geëindigd. Ik had er zin in. Qua kilometers en hoogtemeters was het net zoiets als gisteren. Dus gaan... ! Maar het werd toch anders.
Het was voor de eerste helft erg mooi en goed te doen. Bij Riu Odèn moesten de Crocs weer aan voor de doorwading en dus heb ik meteen weer verplicht pauze gehouden op deze prachtige plek om alles te laten drogen. Vanaf dat diepste punt in de kloof was er een aangenaam stijgend pad uitmondend in pista naar Odèn.
En toen was het gedaan met de lol. Na Odèn kwam er een vervelende steile afdaling en dito klim, die de Ciceronegids verraderlijk (treacherous) noemt. Steil, veel losse stenen, water, modder ...
Daarna had ik het helemaal gehad met de paden. Ik ben gewoon de autoweg gevolgd naar Cambrils.
Over dik 4 kilometer heb ik geen verkeer gezien en het liep eigenlijk wel comfortabel vergeleken met die nare paden. Dat ging dus goed ... bijna dan.
Jammer dat ik niet in de gaten had dat ik eigenlijk al zowat bij Fonda Casanova (mijn slaapplek met halfpension) was, toen ik de route vervolgde met een afdaling en klim over een smal pad naar het hogere deel van Cambrils. Toen ik erachter kwam zat er niets anders op dan weer terug te gaan. En ik was al zo moe ... ! Maar ik was wel nog net op tijd voor het middageten.
