<foto's volgen zodra ik WiFi heb>
De dagen met hetzelfde aantal kilometers en hoogtemeters gaan niet allemaal even makkelijk. Kon ik gisteren bijna fluitend de hoogtemeters verstouwen, vandaag viel het met nagenoeg hetzelfde menu helemaal niet mee. Dat ligt dan aan het terrein.
Vorig jaar was het modder die het tempo soms omlaag haalde. Van heel veel 'op en neertjes' word ik ook niet blij. Vandaag had ik na het hoogste punt bij Tozal de Puyol regelmatig dat ik dacht "huh, moet ik hier nou echt naar beneden?". Vooral bij de gevolgen van aardverschuivingen waren er nieuwe routes bedacht door iemand die wist dat het verantwoord was. Dus deed ik het natuurlijk wel, met voorzichtige stapjes. Maar het haalt de vaart er wel uit.
Verder zal ik echt niet klagen over het terrein. Heel veel bospaden, vamdaag ook vaak begeleid door mooie muurtjes. Erg mooi was ook het dorpje Montañana in het begin.
Het was aanzienlijk kouder en bewolkter dan de vooruitgesnelde lente van afgelopen week. Maar het bleef droog!
Ik wist dat ik voor het eerst buiten moest slapen, want de afstand naar Lascuarre moest echt in tweeën. Ik vond een erg mooi, stil plekje, vlak bij gezellig kletterend water. Het werd 's nachts 3 graden, maar met lange onderbroek, sokken en donsjas aan heb ik het niet koud gehad. Maar omdat het zo vroeg koud en donker is, werd het wel een lange nacht.
