Pittig eerste dagje. Het was droog en regelmatig scheen de zon. Maar mede door de wind was het zo koud dat ik gewoon niet kon pauzeren. Dus het werd vier uur achter elkaar zonder pauze. En dus zere voeten!
Aangekomen in Camallera zou ik de trein naar Figueres hebben genomen, en ik had er op het eind ook flink de sokken in gezet om de trein van 13.10 uur te halen. Maar ik had niet goed naar de zondagsdienstregeling gekeken (sukkel!) en ook was er een langdurige storing op lijn R11 in mijn richting . Lang verhaal kort: ik heb vanuit Flaçà een dure taxi naar Figueres genomen, maar dat was het dubbel en dwars waard.
Ik kon daardoor in Figueres lekker in mijn vertrouwde Café Paris aan de sépia a la planxa, met crema catalá als toet.
Ik zou bijna vergeten dat het wel mooi was. Aan de zee was bij start duidelijk te zien dat er meer wind was. De route ging over land- en bosweggetjes. Op open stukken kon ik in de verte de besneeuwde Canigou zien.
Het bos rook helemaal naar testosteron door de vele jagers die zo nodig op zondag hun lusten moesten botvieren op het wild. Zelf ben ik gelukkig niet neergeknald.
