Rustdag in Gata. Koffie bij Bar Manolete...hoe mooi is het leven?! Ik ben pas 24 uur in Gata en ik word in de bar al begroet als een oude bekende en maak praatjes met de mannen die de waterleiding moeten repareren. Dat zijn ook leuke dingen waar ik erg van geniet.
Maar ik had vandaag eerst huiswerk om de laatste wandeldagen te organiseren: taxi's en logies.
Van de vier resterende wandeldagen tot de Portugese grens is er alvast eentje vervallen. Ter voorbereiding ging ik in Google Earth het terrein bestuderen (krijg ik bos? dehesa?) zag ik wat leek op verbrand gebied. Toen ik verder zocht vond ik zelfs een waarschuwing op de website van de FEXME (bergsportvereniging Extremadura) om een stuk GR10 van 13,4 km te mijden.Er was in 2015 tussen Perales del Puerto, Hoyos en Acebo ruim 8 hectare verbrand. Om nu bij temperaturen van > 35 graden in een kaalverbrand gebied zonder enige schaduw te lopen is niet gezond en niet leuk. Effectief vervalt dus het laatste hoge stuk van de Sierra de Gata naar San Martin de Trevejo, mijn tweenalaatste wandeldag.
Morgen in ieder geval naar Perales del Puerto en slapen in San Martin de Trevejo. Daarna zie ik wel verder.
