Dus vroeg opgestaan. Ik deed mijn ogen open om 7.07 uur toen het net licht werd. Meteen in de actiestand om alles in te pakken. Om 8.02 uur stond ik weer op het pad, een record voor mij. Weliswaar nog zonder ontbijt, maar na de eerste stijging was dat een Chimpanzee-reep. Die heeft me een kleine 4 uur op de been gehouden. Het was nog best een pittig wandelingetje qua hoogtemeters met veel op en neer, maar het liep gesmeerd. Het was zwaar bewolkt maar ik hield het droog.
Onderweg kwam ik bij de stuwdam Ponton de las Olivas en nog vele andere waterbouwkundige werken.
Om 11.40 uur was ik er en gebruikte ik op een oude dorsvloer net boven Patones de Arriba, mijn eerste (enige) pauze om een restaurant te reserveren en om te vragen of ik misschien eerder in het hotel kon. Beide min of meer gelukt, met een beetje geduld.
Daarna ging zelfs de zon even schijnen en kon ik op een terras mijn natte shirts laten drogen, onder het genot van warme choco en twee cortados.
 |
| Patones de Arriba |
Patones de Arriba hoort volgens mij bij de mooiste dorpen van Spanje. De huizen zijn gebouwd met pizarra, een zwarte steensoort, en dit soort dorpen worden dan ook pueblos negros genoemd. Het hotel is om door een ringetje te halen. Mijn grote kamer (de kleinste van het hotel) werd meteen een drooghok voor mijn tent en slaapzak.
