Ik ben dit blog ooit begonnen bij mijn eerste sabbatical in 2008 (Bolivia, Peru en GR11) en heb hier ook verslag gedaan van de 2000 km GR7 (2016). Voor de talloze kleinere tochten van 1-4 weken die ik jaarlijks doe, heb ik niets vastgelegd, en helaas ook niet van de bijzondere als de JMT en een stukje PCT. Ik gebruik dit weblog nu als ik de tocht de moeite vind. Recent was dat voor de Camí de Cavalls op Menorca (2024) en de laatste 650 km van de GR10, die van Valencia naar Lissabon (2025). Vanaf januari 2026 staat de GR1 op het programma: van Sant Martí de Empúries aan de Middellandse Zee naar Puerto de Tarna in de Picos de Europa.

dinsdag 12 maart 2024

Cala Blanca - Cala en Turqueta

Vanaf Cala 'n' Bosch was het bekend terrein, van 'vroeguh'. NB Voor zelfvoorzienende wandelaars: er was kleine super open langs de route vlak voor bruggetje!
















Vanaf Son Xoriguer was alles een fijn weerzien. Wel voor het eerst (!) de trap af gegaan naar Cova des Pardals. Ook lekker om even uit de harde wind te zijn.
Ik zag een mooie kampeerplek om te onthouden, onder een boom vlak voor Son Saura. 
Op Son Saura zag ik ook weer de bekende kiwi's liggen. 
























Na Son Saura heb ik de afsteker naar Cala Es Talaier genomen. Pauze op picknickbank was welkom, maar van de enige andere aanwezige gasten bleek de hond opeens zoek. Niet leuk, maat ze bleven maar de hond roepen, dus ik ben weer gauw vertrokken.














Cala En Turqueta was het geplande eindpunt van de best lange eerste dag. Maar wat een beloning! Kampeerplekje ergens boven uit het zicht, want er waren nog wat mensen op het strand. Beetje knutselen met haringen in rotsbodem, maar het ging best. Heerlijk geslapen. Volgende ochtend lang genoten van het lege strand met ontbijt op een picknickbank op strandniveau.