Ik ben dit blog ooit begonnen bij mijn eerste sabbatical in 2008 (Bolivia, Peru en GR11) en heb hier ook verslag gedaan van de 2000 km GR7 (2016). Voor de talloze kleinere tochten van 1-4 weken die ik jaarlijks doe, heb ik niets vastgelegd, en helaas ook niet van de bijzondere als de JMT en een stukje PCT. Ik gebruik dit weblog nu als ik de tocht de moeite vind. Recent was dat voor de Camí de Cavalls op Menorca (2024) en de laatste 650 km van de GR10, die van Valencia naar Lissabon (2025). Vanaf januari 2026 staat de GR1 op het programma: van Sant Martí de Empúries aan de Middellandse Zee naar Puerto de Tarna in de Picos de Europa.

vrijdag 10 juni 2016

Valencia, ik ben er vandoor!


Het ging geruisloos, het vertrek uit Valencia. Niemand had blijkbaar de moeite genomen om de grens van de GR7 tussen Valencia en Catalonië te markeren met een mooie pilaar, zoals ik op de grens tussen Murcia en respectievelijk Andalusië en Valencia wel had aangetroffen. Nu was het maar een smal bospad, maar toch ... zoveel moeite is het toch niet de grens te markeren?

Ondanks dit gemis wil ik toch even stilstaan bij de GR7 in Valencia. Wat een prachtige route was dat! Andalusië mag dan zijn Sierra Nevada en Sierra de Baza hebben en de mooie Altiplano, maar gemiddeld per kilometer scoort Valencia landschappelijk gezien voor mij toch echt wel hoger. Vooral het feit dat de GR7 in Valencia vrijwel uitsluitend onverhard is en grotendeels uit bergpaden of hele kleine weggetjes bestaat, zijn voor mij beslissend. Tel daarbij op de vele barrancos en riviertjes langs het pad en de talloze oogverblindende dorpjes. Valencia, bedankt!