Vandaag heb ik me ontzettend verslikt in de afstand. Ik dacht vanuit El Sabinar 24 kilometer naar camping La Puerta te lopen, 6 kilometer voor Moratalla. Ik had wel zin in een relaxte camping buiten het seizoen met een bar voor koffie en hapjes. Toen ik daar kwam (best wel moe) en bovenlangs de camping liep gilden de caravans en kinderen me toe, bij wijze van spreken (het was natuurlijk weekend!). Daar zou ik niet erg gelukkig zijn in mijn tentje, besefte ik. Dus besloot ik de laatste 6 kilometer naar Moratalla ook nog maar bij te doen voor een kamer. Het bleken er helaas bijna 8 en vanaf de camping was het allemaal asfalt. Auwauwauw! Toen ik eindelijk Moratalla bereikte zag ik dat ik ook nog weer omhoog moest. Hm, ook dat nog... (oh ja, dat wist ik!).
Maar ik zit eindelijk, mijn rugzak staat al in een mooie suffe pensionkamer voor weinig en ik heb in Bar Los Cazadores (de naam staat garant voor veel testosteron en geschreeuw) een paar smakelijke hapjes op. En dan weet ik ook opeens weer dat het best mooi was, zeker het eerste stuk toen ik vanuit El Sabinar met een geweldig voorjaarsgevoel door de velden liep. Vanaf La Risca twee uur in het naaldbos met nauwelijks uitzichten was wat minder, maar het fluoriscerende groen van de fruitbomen daarna was een troost bij de pijnlijke laatste kilometers. Ik zit hier zo'n 500 meter lager dan ik lange tijd geweest ben en de amandelen zitten hier al aan de bomen waar er hogerop nog volop bloesem te bewonderen was.
