Ik ben dit blog ooit begonnen bij mijn eerste sabbatical in 2008 (Bolivia, Peru en GR11) en heb hier ook verslag gedaan van de 2000 km GR7 (2016). Voor de talloze kleinere tochten van 1-4 weken die ik jaarlijks doe, heb ik niets vastgelegd, en helaas ook niet van de bijzondere als de JMT en een stukje PCT. Ik gebruik dit weblog nu als ik de tocht de moeite vind. Recent was dat voor de Camí de Cavalls op Menorca (2024) en de laatste 650 km van de GR10, die van Valencia naar Lissabon (2025). Vanaf januari 2026 staat de GR1 op het programma: van Sant Martí de Empúries aan de Middellandse Zee naar Puerto de Tarna in de Picos de Europa.

vrijdag 29 februari 2008

"Mijn" familie

Ik woon vier weken lang bij Magaly (38) en Juan (47). Ze hebben drie dochters: Cintia (13), Mariel Natalia (10) en Maria Isabel (3). De oudste twee zijn allerhartelijkste leuke meiden die net als hun ouders hun best doen begrijpelijk spaans te spreken en je dingen uit te leggen over hun stad. Onderdeel van de familie zijn ook Giovanna (10) die buiten haar egen schooltijden op de jongste past en haar bezighoudt, twee huishoudelijke hulpen Rosalia en Dionicia en niet te vergeten het tekkeltje Kiara.












Het is een bovenmodaal gezin met een groot huis. Dat ik me er zo thuis voel heeft ook met hun opleidingsniveau, moderne opvattingen (voor Bolivia echt geen gangbaar gezin) en omgangsvormen te maken. Als je thuis komt na een zware dag (en ik heb doordeweeks bijna geen andere) dan kom je ook echt thuis. Juan en Magaly zijn ook uitermate flexibel en geven je alle vrijheid. Daarom hoef je hier niet nog eens op je tenen te lopen door grote verschillen in cultuur of educatie, of al te veel aan andermans verwachtingen te voldoen.

De derde week is al bijna voorbij. Natuurlijk zal het fijn zijn straks op mezelf te wonen, maar het wonen bij het gezin van Juan en Magaly heeft ook heel veel leuke kanten.